تبلیغات
جادوی سکوت"سکوت سرشار از سخنان ناگفته است" - علی(ع)

































جادوی سکوت"سکوت سرشار از سخنان ناگفته است"

شهادت امیرالمومنین مولای متقیان اقیانوس بیكران علی(ع) كه گوهر در سینه و موج بر لب داشت را به تمام شما دوستان عزیز تسلیت عرض میكنم.

بر زبان آوردن مكارم و فضائل مولا علی كاره سختیه، اصلا كدوم زبان و كدوم قلمه كه به خودش جرات بده تا از فضائل مولای مسلمین و پیشوای مومنین سخن بگه كاره سختیه، چه برسه به من بی بضاعت…

 برای همین شعری از شاعر و استاد فكر و شعر محمد حسین شهریار  رو كه همتون با این شعر آشنا هستین می نویسم.

شهریار در سال 1323 در هنگامی كه سرگرم به خواندن و ترجمه سخنان مولا از نهج البلاغه بود این قطعه لطیف را سرود شهریار این قطعه را از سخنان مولا الهام گرفت گفتاری بین شهریار و معشوق جلیل و عزیزش.

شریار چنین گفت… 

علی ای همای رحمت،تو چه آیتی خدا را ؟

                                      كه به ما سوا فكندی ،همه سایه هما را

دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین

                                      به علی شناختم من ، بخدا قسم خدا را

بخدا كه در دو عالم، اثر از فنا نماند

                                      چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

برو ای گدای مسكین، در خانه علی زن

                                      كه نگین پادشاهی،دهد از كرم گدا را

بجز از علی كه گوید به پسر كه:كه قاتل من

                                      چو اسیر تست،اكنون به اسیر كن مدارا!

بجز از علی كه آرد پسری ابولعجائب

                                      كه علم كند به عالم شهدای كربلا را

نه خدا توانمش خواند،نه بشر توانمش گفت

                                      متحیرم چه نامم شه ملك لافتی را؟!

بدو چشم خون فشانم، هله ای نسیم رحمت

                                      كه ز كوی او غباری،بمن آر توتیا را

چه بدوست عهد نبود، به میان پاكبازان

                                      چو علی كه میتواند كه بسر برد وفارا ؟


نوشته شده در چهارشنبه 11 مهر 1386 ساعت 10:10 ق.ظ توسط امید نظرات |


كد قالب جدید قالب های پیچك