تبلیغات
جادوی سکوت"سکوت سرشار از سخنان ناگفته است" - مطالب خرداد 1391

































جادوی سکوت"سکوت سرشار از سخنان ناگفته است"

 مسئله حقوق بیماران از زمانهای بسیار قدیم در حوزه قضایی و تخصص پزشکی مورد توجه بوده است. جمله معروف و ارزشمند " اول، آسیب نرسانید" از پدر علم پزشکی بقراط به عنوان توصیه ایشان به دانشجوهای پزشکی اش، از مهمترین نکته های رعایت حقوق بیمار است.
قوانین مربوط به حقوق بیمار از سوی سازمانهای جهانی از سال 1940 مطرح و توسط متخصصین امر در سازمان بهداشت جهانی دنبال شده است.
بیانیه معروف سازمان بهداشت جهانی به صورت " برخورداری از بالاترین استاندارد قابل حصول سلامت، یکی از حقوق اساسی هر انسان بدون تمایز از نظر نژاد، مذهب، اعتقادات سیاسی، شرایط اقتصادی و اجتماعی" نشانگر ارزش و درجه اهمیت رعایت حقوق بیماران بر اساس حقوق انسانی آنها می باشد.
علیرغم تلاش های مداوم برای تأمین این حقوق، از سالدهه های 60 و 70 میلادی بود که رعایت قوانین حقوق بیماران مورد توجه جدی مجامع بهداشتی دنیا قرار گرفت.
سازمان بهداشت جهانی و اتحادیه اروپا و دیگر جوامع مرتبط با امر سلامت در سراسر جهان بطور قابل توجهی  ه بر حقوق اساسی حفاظت از بیماران تمرکز کردند. این تا سال 2002  بود که در اروپا این تلاشها به صورت یک منشور رعایت حقوق بیمار منتشر گردید. این منشور 14 رکن دارد که به عنوان مرجع در سراسر دنیا برای حقوق بیماران مورد استناد قرار می گیرد.

thalassemi


امسال از سوی فدراسیون بین المللی تالاسمی موضوع رعایت حقوق بیمار برای بیماران تالاسمی به عنوان موضوع مهم مطرح شده است و از سازمانها و انجمنهای حمایتی بیماران تالاسمی درخواست شده است تا تلاشها در جهت افزایش آگاهی بیماران، خانواده های آنان و پزشکان درمانگر و پرسنل مرتبط با این قشر از بیماران از این منشور حقوقی انجام گیرد.

بر اساس این مهم، در این مقاله به مروری بر ارکان پایه ای منشور حقوق بیمار تائید شده از طرف سازمان بهداشت جهانی و می پردازیم:

1- حق پزشکی پیشگیرانه: هر فرد باید حق دسترسی به سرویسهای مناسب پزشکی جهت پیشگیری از بیماریها را داشته باشد.

2- حق دسترسی: هر فرد باید حق دسترسی به سرویسهای بهداشتی برای براورده شدن نیاز های پزشکی،  تشخیصی و درمانی خود را داشته باشد. سرویسهای بهداشتی درمانی باید برای هر فرد بصورت برابر و بدون هرگونه تبعیض در دسترش باشد.

3- حق آگاهی: هر فرد باید حق دسترسی به همه نوع اطلاعات و آگاهی را در خصوص موضوعات و سرویسهای بهداشتی و اینکه چگونه می توان از آنها استفاده نمود، تحقیقات و نوع آوریهای تکنولوژی در دسترس برای بیماریهای مختلف را دشته باشد.

4- حق رضایت: هر فرد باید حق دسترسی به همه اطلاعاتی را که او را ممکن است قادر به مشارکت فعال در تصمیم گیری مسائل بهداشتی خود نماید و سطخ رضایت او را از وضعیت بهداشتی خود بالا ببرد داشته باشد.

5- حق انتخاب آزادانه: هر فرد باید حق انتخاب آزادانه روشهای درمانی خود را از بین چند روش درمانی موجود داشته باشد. در این زمینه اطلاعات کامل از کلیه پروتکل های درمانی تشخیصی باید برای فرد فراهم باشد.

6- حق حفظ حریم شخصی و محرمانه ماندن اطلاعات: هر فرد باید حق محرمانه و خصوصی ماندن اطلاعات پزشکی شخصی خود را داشته باشد. افراد حق دارتد جهت حفظ حریم شخصی خود از محرمانه ماندن محتوای پرونده پزشكی، نتایج معاینات و مشاوره های بالینی جز در مواردی كه بر اساس وظایف قانونی از گروه معالج اعلام صورت می گیرد، اطمینان حاصل نمایند.

7- حق احترام به زمان بیمار: هر فرد باید حق دریافت درمان لازم و مورد نیاز در سریعترین زمان ممکن و در هر مرحله از بیماری را داشته باشد.

8- حق رعایت استانداردهای کیفی: هر فرد باید حق دسترسی به سرویسهای بهداشتی درمانی با بالاترین کیفیت تعیین شده از طرف قانونگذاران بهداشتی را داشته باشد.

9- حق ایمنی: هر فرد باید حق به دور از ضرر و آسیب ایجاد شده بوسیله عملکرد ضعیف سرویسهای بهداشتی درمانی ، طبابت نادرست و خطاهای متخصصین پزشکی و حق دسترسی به سرویسهای بهداشتی درمانی با استاندارد ایمنی بالا را داشته باشد.

10- حق دسترسی به سرویسهای نوین: هر فرد باید حق دسترسی به روشهای نوین شامل روشهای نوین تشخیصی و درمانی بر اساس استانداردهای مشخص شده بین المللی مستقل از سطح درآمد و اقتصاد داشته باشد.

11- حق پرهیز از درد و رنج غیر ضروری: هر فرد باید حق ایمن ماندن و پرهیز از ایجاد درد و رنج غیر ضروری را در هر فاز از بیماری خود داشته باشد.

12- حق دسترسی به درمان شخصی: هر فرد باید حق دسترسی به برنامه های تشخیصی درمانی منطبق بر نیازهای شخصی بیماری خود داشته باشد.

13- حق شکایت: هر فرد باید حق داشته باشد که هرکجا او آسیبی را در جریان روند بشخیص و درمان خود متحمل شد شکایت نموده و نارضایتی خود را از طریق مجامع حقوقی و قضایی مرتبط با علوم پزشکی اعلام نموده و پیگیری نماید.

14- حق دسترسی به جبران: هر فرد باید حق داشته باشد در کوتاه زمان ممکن اعاده خسارت فیزیکی و روحی خود را که درنتیجه عملکرد نادرست سیستم بهداشتی بر او وارد شده است را نموده و این خسارتها به بهترین نحو ممکن برای او جبران شوند.

بسیاری از کشور های اروپایی در حال حاضر به این قوانین منشور ملی، را متناسب با نیازهای خود و مقررات موجود در فرهنگ غالب و هنجارهای اجتماعی تبدیل و مورد استفاده قرار داده اند. البته بسیاری از کشورهای خارج از اروپا (عمدتا گشورهای توسعه یافته) نیز این قوانین را توسعه داده اند و یا مقررات خود را بر اساس این منشور تنظیم نموده اند.
در بیشتر مناطق جهان، به استثنای شمال امریکا، که در آن حقوق مورد توجه است، بیماران نیاز دارند برای  یادگیری آنچه به عنوان حقوق بیمار وجود دارد مبارزه  نمایند تا بتوانند برای کیفیت بهتر زندگی و خدمات بهداشتی بیماران حمایتیهای قانونی لازم را دریافت نمایند.
بر این اساس 18 اردیبهشت امسال بر اساس نظریه فدراسیون بین المللی تالاسمی سال فعالیتهای معطوف به حقوق بیماران نام گرفته است.
امید است با آگاهی ارزنده بیماران، متخصصین، مسئولین و سیاستگذاران سیستمهای بهداشتی و حقوقی کشورمان ایران زمینه تحقق منشور حقوق بیماران ایران نیز به نحو شایسته و براساس فرهنگ غنی این کشور برای تمامی بیماران و بخصوص بیماران خاص و تالاسمی فراهم آید.

افشان شیرکوند – کارشناس ارشد فیزیک پزشکی- دانشگاه علوم پزشکی تهران

نوشته شده در پنجشنبه 4 خرداد 1391 ساعت 07:53 ب.ظ توسط امید نظرات |


كد قالب جدید قالب های پیچك